Almanya'ya gönderilen ve dönmeyen kişiler hakkında konuşan belediye başkanı, "Dostun hatrına yaptık"

Almanya'ya gönderilen ve dönmeyen kişiler hakkında konuşan belediye başkanı, "Dostun hatrına yaptık"
AK Partili Akçakiraz Belediyesi tarafından Almanya'ya giden kişiler dönmedi ve belediye başkanı "Dost hatrına yaptık" dedi.

Geçtiğimiz hafta gündeme bomba gibi oturan bir olay yaşanmıştı. Elazığ'ın AK Partili Akçakiraz Belediyesi, 48 kişiyi 2019 yılında Almanya Bremen'e göndermek istedi. Amaç burada belediye başkanının aktardığına göre iş güç sahibi yapmaktı. 

48 kişi yerine pürüzler çıkınca 20 kişi gönderildi ve bu 20 kişi geri dönmedi. Gazeteci İsmail Saymaz da Belediye Banı Sabahattin Kaya ile bir röportaj gerçekleştirdi. Almanya'ya kaçan kişileri bizzat belediye aracılığı ile gönderdiklerini belirten Kaya, bunu "bir dostun hatrına yaptık" diyerek açıkladı ve 20 kişinin yollandığını yalnızca 3 kişinin geri geldiğini ifade etti. 

İşte Saymaz'ın röportajı: 

-Projeyi kim getirdi?

Almanya'da yaşayan Elazığlı bir hemşehrimiz. Buralar dar bir alan, kapalı bir alan. 2-3 üniversitemiz, organize sanayimiz yok. Vatandaş işsiz güçsüz… Dedik buradan giderler, iş güç sahibi olurlar. Bana makul geldi. Burada Türkiye Cumhuriyeti'ne yük olacak insanlar gidiyor. Euro, altın ve dolar gönderiyor. Annesini babasını rahatlatıyor. Bir şeyin kârı zararından fazlaysa doğrudur, helaldir, hoştur. O mantıkla baktım.

– Gidenleri tanıyor musunuz?

Üçünü tanıyorum.

– Hepsi Akçakirazlı mı?

Elazığlı. İlçemizden iki kişi var.

– Yani siz çalışmaları için izin verdiniz.

Evet. Bu insanlar gidecek, gezecek, imkanı olursa çalışacak. Sonradan duyduk ki bu iş bir sektör ve meslek grubu haline gelmiş. Üç dört defa daha böyle teklif geldi. Gündemimize almadık.

– Dönmeyeceklerini biliyor muydunuz?

Bunlar bize dedi ki: “Gideceğiz, alanı göreceğiz, Güzel bir alan çalışmasından sonra gidebilirsek gideceğiz.” Yani gelecekler, anne babalarından izin alacaklar. Benim yardımcım ve meclis üyem de gitti. Onlar da belki gelmeyebilirdi.

– Nasıl gittiler?

Uçakla. Aynı otelde kalmışlar. Vahşi depolamayı ve çöp arıtma tesisini gezdirmişler.

– Bu dernek nerede?

Bilmiyorum.

– Ama protokol yapmışsınız.

Yaptık ama kimdir, nedir, necidir; çok içinde değilim.

– Elazığ'da mı?

Yok, Almanya'da.

– Hemşehrinizle sonradan konuşabildiniz mi?

Konuştum. “Otelden kaçtılar” dedi. Ben daha üzerine düşmedim.

– İki görevliniz anlamamış mı?

Anlamamışlar. Bizimkiler birkaç gün uzattılar. Eş dost akrabaları gezeceğiz demişler. Son iki üç gün onlardan ayrılmışlar.

– Sizi aradılar mı?

Yok. “Pasaportların hepsi geri gelecek” dediler, gelmedi.

– Listeyi kim yapmıştı?

Ben hiç karışmadım.

– Listeyi kim yaptı? Almanya'daki hemşehriniz mi?

Evet.

– Bu kişiye çok güvenmediniz mi?

Diyorum ya işte, öyle bir süreçti, bir anda böyle geldi, bir haftalık bir görüşmeydi, yoğunluktan geldi geçti.

– Belediye kasasına bir şey girdi mi?

Evet, bir araç aldılar.

– Ne aldılar?

Bir kamyon.

– Fiyatı ne kadar?

100 bin TL.

– Yeni mi?

İkinci el, canım.

– Siz aslında kamyon karşılığında izin verdiniz.

Bana da cazip geldi. Nasıl olsa benim personelim de gidecek. Fakat sektör haline gelmiş.

HABERE YORUM KAT

Güncel